Hoi allemaal,

Wij zitten in Mongolie, en wat een supermooi land! Maar voordat we hier over vertellen, eerst een update over onze avonturen tot die tijd.

Na onze laatste update hebben we heerlijke Omul gegeten, gebakken door onze guest house moeder (Maarten moest alleen even de kop van de vis van Nicole verwijderen). Daarna twee dagen genoten van een schitterend uitzicht over het Baikal meer en de bergen. Vanaf een uitzichtpunt konden we Irkutsk zien liggen, 60 km verderop! Een aantal mooie wandelingen en lekker hapjes later reden we met de bus met een groep treingenoten naar Irkutsk. Onderweg hebben we nog een Lonely Planet hoogtepunt afgevinkt door een openlucht museum te bezoeken waar een authentiek Siberisch dorp was nagebouwd.

In Irkutsk bleven we slapen bij Janna, een oude vrouw die haar flat appartementje uitleende aan toeristen. Een superervaring! Janna was heel gastvrij en ging zelf op de bank slapen omdat wij de slaapkamer in gebruik hadden! Of sterker nog: ze heeft een nacht overgeslagen om voor ons om 3 uur 's nachts een ontbijt te verzorgen van pannekoeken met gehakt, gekookt ei, fruit, yoghurt een brood. Wij zouden namelijk om kwart over 4 opgehaald worden om de trein naar Ulaan Baatar te nemen. Het was erg interessant om met haar te praten over familie, gebruike en de Sovjet tijd, waar we heel andere visie op leerden. Overdag rondgewandeld door Irkutsk waar we wederom struikelden over mooie gebouwen, in het gelid staande soldaten en bruidsparen.

In de trein was het erg gezellig! We kwamen een bevriend stelletje tegen, Erik en Karin die we in Sint Petersburg hadden ontmoet, en die voor ons de wekker hadden gezet om ons te verwelkomen (zij waren al een station eerder ingestapt). De 24 uur dat deze rit duurde hebben we gevuld van spelletjes, veel bier en wodka, verhalen uitwisselen en lachen. De grens overgang met Mongolie was al een avontuur op zich. Strenge mannen die door het treinstel marcheren, je paspoort meenemen en heel veel stempels zetten op alles wat van papier is, en je stapels formulieren in laten vullen. Je staat dan twee keer een paar uur stil op stations om de bureaucratie haar werk te laten doen.

Eenmaal in Mongolie hebben we ontbeten in Ulaan Baatar en zijn we per bus naar het Terelj National Park gereden, waar een erg mooi en pittoreske ger tent voor ons klaar stond. Een korte wandeling door de omgeving maakte ons al snel duidelijk dat dit een super mooi land is: rollende heuvels bedekt met gras en bomen, woeste rotspartijen en machtige vergezichten. Daarna dachten we: When in Mongolia, do as the Mongolians do, dus: paard rijden! We hebben samen met onze coupegenootjes Mireille en Kathleen paarden gehuurd en zijn met een gids naar Turtle Rock gereden, een schildpad vormige rotspartij. We zitten nog steeds moeilijk op onze stoelen na de 3,5 uur durende tocht, maar het was het waard! Een erg leuke activiteit! 's avonds lekker Mongools gegeten (soort bami) en gerelaxed in onze tent met het houtkacheltje aan.

Na een nacht van 10 uur slapen, inhalen van de korte nachten eerder, werden we vanmorgen wakker in een druiliger, sneeuwend Mongolie. Dus wat kan je dan beter doen dan je vrienden en familie op de hoogte houden van je avonturen? Juist! De internet verbinding is tergend traag (de bits en bytes moeten per yak wagen naar ons kamp gesleept worden lijkt het wel), dus de foto's proberen we in Beijing te doen.

Groetjes!
Nicole en Maarten